เสียงของการหัวเราะที่ถูกกลั้นไว้

クスクス (kusukusu) คือเสียงหัวเราะเบาๆ ส่วนตัวที่หลุดออกมาเมื่อบางอย่างตลก แต่ไม่ควรหัวเราะดัง — ในที่ประชุมทางการ ในห้องเรียน ในโรงละคร เวลาเล่านินทาที่ไม่ควรให้คนอื่นได้ยิน เป็นเสียงหัวเราะที่ลอดออกมาระหว่างนิ้วที่กดไว้บนปาก ไหล่สั่นระริก ต่างจาก ハハハ (hahaha, หัวเราะสนุกสนาน) ที่โจ่งแจ้ง クスクス มีความเก็บกลั้น ซุกซน และมักเป็นเสียงที่ แบ่งปันกัน ระหว่างสองสามคนที่เข้าใจมุกเดียวกัน

クスクス จัดอยู่ในหมวด กิเซโกะ (擬声語) — คำเลียนเสียงที่เลียนเสียงจากมนุษย์และสัตว์ ภาษาญี่ปุ่นมีคำเลียนเสียง 5 ประเภท และกิเซโกะเน้นจับเสียงจริงที่มนุษย์และสัตว์เปล่งออกมา

ใช้ クスクス เมื่อไหร่

ใช้ クスクス เมื่อบรรยายเสียงหัวเราะเบาๆ ที่ถูกกลั้นไว้ — โดยเฉพาะเสียงหัวเราะที่ซนเล็กน้อย รู้กัน หรือเป็นเสียงที่ไม่เหมาะกับสถานการณ์ รูปแบบที่ใช้บ่อยคือ 「クスクス笑う」(kusukusu warau, “หัวเราะคิกคัก”) และ 「クスクスする」(kusukusu suru, “ขำคิก”) เกือบจะผูกติดกับผู้หญิงหรือเด็กสาวในอนิเมะและวรรณกรรม แต่ผู้ชายก็ใช้ได้ สำหรับเสียงหัวเราะดังก้อง ใช้ ワハハ (wahaha) หรือ ゲラゲラ (geragera) สำหรับเสียงหัวเราะเยาะ ใช้ ニヤニヤ (niyaniya)

เกร็ดน่ารู้

ในนิยายญี่ปุ่น クスクス เป็นรายละเอียดคลาสสิกในการสร้างคาแรกเตอร์หญิงที่สง่างามและเก็บตัว — ท่านดัชเชสที่ซ่อนอารมณ์ขันหลังพัด เด็กสาวมัธยมที่กระซิบเล่นมุกกับเพื่อนสนิทในคาบเรียนน่าเบื่อ เสียงนี้ถือว่าเป็นเสียงที่นุ่มนวลและสง่างามในภาษาญี่ปุ่น ตรงข้ามกับเสียงหัวเราะดังๆ ที่น่าสนใจคือ クスクス ยังเป็นชื่อภาษาญี่ปุ่นของอาหารแอฟริกาเหนือ couscous ด้วย — ไม่เกี่ยวข้องกันเลย แต่ก็ทำให้งงได้ในหนังสือสูตรอาหารและหนังสือท่องเที่ยว