ทำไมญี่ปุ่นถึงคิดคำว่า “Paper Driver” ขึ้นมา
ในภาษาอังกฤษ ถ้าบอกใครว่าคุณเป็น “paper driver” เขาคงคิดว่าคุณส่งหนังสือพิมพ์ แต่ในญี่ปุ่น ペーパードライバー เป็นคำที่ทุกคนเข้าใจทันที — หมายถึงคนที่ใบขับขี่มีอยู่แค่บนกระดาษเพราะไม่เคยขับรถจริง ๆ เลย
คำนี้สะท้อนปรากฏการณ์จริงในญี่ปุ่น หลายคนสอบใบขับขี่ตอนอายุ 18 (มักจะตอนเรียนมหาวิทยาลัย) แต่พอย้ายไปอยู่เมืองใหญ่อย่างโตเกียวหรือโอซาก้า ระบบขนส่งสาธารณะที่ดีเยี่ยมทำให้ไม่ต้องใช้รถเลย หลายปีผ่านไปก็กลายเป็นคนที่กลัวการนั่งหลังพวงมาลัย
คอร์สทบทวนการขับรถเป็นธุรกิจใหญ่
ญี่ปุ่นมีอุตสาหกรรมทั้งระบบที่สร้างขึ้นเพื่อเปเปอร์ไดรเวอร์ ペーパードライバー講習 (คอร์สทบทวนการขับรถ) เปิดสอนตามโรงเรียนสอนขับรถทั่วประเทศ คอร์สเหล่านี้ช่วยให้คนขับที่ประสาทเสียได้ทบทวนทักษะพื้นฐาน — จอดรถ ขับบนทางด่วน และขับผ่านถนนแคบ ๆ ของญี่ปุ่น บางที่ยังมีคอร์สที่ครูฝึกนั่งไปด้วยในรถของคุณ ขับรอบ ๆ ย่านที่คุณอยู่เลย
การที่อุตสาหกรรมนี้มีอยู่จริงบอกให้รู้ว่าเปเปอร์ไดรเวอร์มีเยอะแค่ไหน ในโตเกียวเพียงที่เดียว อัตราการมีรถส่วนตัวต่ำกว่าค่าเฉลี่ยทั้งประเทศมาก และคนที่อยู่ในเมืองหลายคนใช้ชีวิตผู้ใหญ่ทั้งชีวิตโดยไม่ต้องขับรถ
เกร็ดน่ารู้
การสอบใบขับขี่ในญี่ปุ่นขึ้นชื่อเรื่องราคาแพง — มักมีค่าใช้จ่ายประมาณ 250,000–350,000 เยน (ราว 60,000–85,000 บาท) ที่โรงเรียนสอนขับรถ นั่นคือเงินจำนวนมากสำหรับบัตรที่อาจไม่เคยได้ใช้! คนญี่ปุ่นหลายคนมองว่าใบขับขี่เป็นบัตรประจำตัวมากกว่าใบรับรองความสามารถในการขับรถ
ตัวอย่างประโยค
ในอนิเมะ
Laid-Back Camp (ゆるキャン△)
ตัวละครมักต้องพึ่งคนอื่นให้ขับรถพาไปแคมป์ ความรู้สึกไม่สบายใจกับการขับรถเป็นธีมที่คนหนุ่มสาวญี่ปุ่นหลายคนเข้าใจดี
My Neighbor Totoro
คุณพ่อขับรถพาครอบครัวไปชนบท แต่ในญี่ปุ่นยุคใหม่ คนเมืองหลายคนเข้าใจความรู้สึกที่ไม่ต้องใช้รถมากกว่า — ทำให้พวกเขาเป็นเปเปอร์ไดรเวอร์คลาสสิก